Iedereen ziet het, behalve….
Dat de bestuurlijke lasagne van ons landje met zijn hokjes en potjes een duurzaam, toekomstgericht budgetbeheer in de weg staat is eigenlijk geen geheim, maar wel taboe voor nationalistische partijen. In plaats van een efficiënt ‘eendracht maakt macht’ verkiezen zij ‘tweedracht maakt postjes’ met een veel te duur bestuursapparaat tot gevolg!
De Nationale Bank(NBB) bekritiseert al langer deze versnippering van bevoegdheden, die resulteert in inefficiënt en veel te duur bestuur van ons klein landje.
Het IMF oordeelde onlangs dat het wegwerken van de begrotingstekorten alleen kan lukken als ook de regio’s mee in bad worden getrokken. Nu moet alleen de federale overheid de Europese begrotingsverplichtingen naleven, maar door de opeenvolgende staatshervormingen is een groot deel van het overheidsbudget naar de gewesten en gemeenschappen verschoven. Die kunnen nu niet gedwongen worden hun duit in het zakje te doen.
Zelfs GL Bouchez zei onlangs op TV dat het toch absurd is dat het armtierige federale potje de miljarden Europese bijdragen alleen moet betalen, terwijl de andere potjes genieten van de geneugten (cfr subsidies) van de EU. Inderdaad, onbegrijpelijk. En ronduit slecht bestuur als je hierdoor moet besparen op de steun aan mensen in precaire situaties.
Onze grote ‘leider’ (en bedenker van zulke gedrochten) bleef stil in alle talen, zelfs in het latijn.
Voorbeelden van versnipperde absurditeiten.
Ziehier een heel kleine greep uit de wantoestanden waartoe zinloze versnippering leidt.
(1) Zoals eerder reeds gevraagd, zou er ergens een land zijn met meer ministers per 1000 inwoners dan België? Door de versnippering van bevoegdheden is alles hier in veelvoud zonder éénheid van commando: 4 klimaatministers, 9 ministers voor gezondheid, 3 beheersmaatschappijen voor de Brusselse ring, enz.. Kan het kafkaiaanser?
Dit is niet alleen zeer inefficiënt maar ook heel, heel duur. Een paar recente voorbeelden van deze inefficiëntie. Dat Brussel nog steeds geen regering heeft is het resultaat van deze belachelijke institutionele imbroglio. En bij gebrek aan eensgezindheid, onthield ons land zich dan maar op de Europese stemming over Mercosur.
Uiteraard leidt dit tot buitensporige kosten van bestuur. Volgens de NBB zijn de uitgaven voor algemeen bestuur in België veel hoger dan in onze buurlanden omwille van de versnippering van bevoegdheden die leidt tot ‘verspilling, inefficiëntie, dubbel werk en een gebrek aan coherent beleid’.
Zou het niet beter zijn dit laag hangende fruit weg te halen en te zorgen voor minder lege brooddozen in plaats van meer postjes?
(2) Besparen op een niveau, verbrassen op het andere.
Zo bespaart de federale regering fors in de sociale zekerheid ten koste van de onderkant van de maatschappij. Tegelijkertijd sponsoren de federale en Vlaamse regering speeltjes van de heel rijken zoals de luchthaven van Antwerpen die haast uitsluitend gebruikt wordt door privévliegtuigen richting vakantieoorden. Zoveel steun voor groepen die dan nog eens niet naar vermogen bijdragen. Wie stopt dit parasitisme als levenskeuze? Dit is meer dan een slag in het gezicht van de eerlijke belastingbetaler!!
(3) Plots moeten er miljarden meer geïnvesteerd worden in defensie, maar zij die ‘verdedigd’ moeten worden, betalen wel niet mee! Vooreerst, zoals ik eerder al betoogde, deze extra uitgaven zijn niet nodig: wanneer is te veel genoeg? Voor de (Amerikaanse) wapenindustrie, uiteraard nooit.
Maar los daarvan kan toch de vraag gesteld worden waarom enkel het federale niveau dit zou moeten financieren ten koste van meer essentiële kerntaken?
Want laat ons eerlijk zijn, wie zal er in geval van ‘conflict’ eerst ‘verdedigd’ worden?
Eerst uiteraard de ‘economische belangen’ (bedrijven en hun aandeelhouders). Want stel maar eens dat ze geconfisqueerd zouden worden… Dat zou de grootste ramp ooit ter wereld zijn. Althans volgens hen die het hardst roepen om de schamele bezittingen (uitkeringen) van de onderkant van de maatschappij te confisqueren (besparen). Voor hen is stelen van de gemeenschap immers hun voorrecht, en zelfredzaamheid een plicht voor de kwetsbaren.
Tweedes, de gevestigde waarden in de maatschappij. Want stel maar eens dat zij hun privileges zouden moeten opgeven. Hun macht om de wetten naar hun zin te schrijven. Oei!
Tenslotte de gewone mens. Hij heeft eigenlijk niet ‘veel’ te verdedigen. Want laten we wel wezen, of hij nu bestuurd wordt door een centocratie of een oligarchie, het zal niet veel verschillen. Maar hij moet uiteraard wel bijdragen en dienen als kanonnenvlees ter verdediging van de rest!!!
Wetende dat dit de hiërarchie is, wie zou er dan, als we rechtvaardig zijn, moeten opdraaien voor deze onzinnige meeruitgaven?
Zou dit dan niet op de eerste plaats moeten gefinancierd worden door de ‘economische belangen’ (vermogensbelasting) ? Zouden de regio’s waar de ‘belangen’ gevestigd zijn dan niet veel meer moeten bijdragen?
(4) Miljarden bedrijfssubsidies. In een hopeloos verdeeld bestuurlijk landschap slurpen bedrijven gulzig van allerhande subsidies uit alle potjes.
Inmiddels bedragen deze subsidies volgens de NBB al 4.1 procent van ons BBP, terwijl Nederland er bijvoorbeeld maar 1.6 % aan uitgeeft!!!!! Hoeveel van deze subsidies zouden rechtstreeks in de zakken van de aandeelhouders van de bedrijven terechtkomen?
Zulk potverteren is onbegrijpelijk als je tegelijkertijd met een lijkbiddersgezicht komt aankondigen dat er moet bespaard worden in de sociale zekerheid of andere kerndomeinen!
E pluribus unum!
De hierboven beschreven waanzinnige geldverspilling moet stoppen. Vandaar deze oproep aan al onze politici:
“Beste politici, STOP met het versnipperen van miljarden belastinggeld. Laat ze HEEL en gebruik ze om (1) het algemeen welzijn van iedereen te verbeteren en om (2) een internationale experten team in bestuurskunde samen te stellen. Team dat een voorstel moet uitwerken hoe een klein landje als België in de 21eE op de meest efficiënte manier bestuurd zou kunnen worden in het belang van IEDEREEN. Voorstel dat goedgekeurd moet worden met een tweederdemeerderheid door een uitgeloot burgerpanel, geadviseerd door 5 professoren in bestuurskunde uit vijf evenwichtig over het land verspreidde universiteiten.”
Politici, vooraleer te besparen op de onderkant van de maatschappij, gelieve EERST te besparen op jullie postjeskwekerijen. Ik zou zo zeggen, volg Christus’ voorbeeld, en vermenigvuldig broden in plaats van postjes!
#Belgium, #Challenges, #Citizen participation, #Good/bad practices , #Gov. Arizona, #Social security, #State structure, #Taxes, #War & peace
Volgend artikel verschijnt op vrijdag 13 feb 2026:
Waarom gebruiken wij ons verstand niet?
Recente berichten
